Strajki IG Metall: Liczba uczestników i żądania płacowe
Związek IG Metall poinformował 3 listopada, że od początku akcji w Berlinie, Brandenburgii i Saksonii w protestach uczestniczyło około 4500 pracowników. W Berlinie strajkowali przedstawiciele zakładów Siemens, BMW Motorrad, Osram, BSH, Ushio i innych przedsiębiorstw. Liczba ta odnosiła się do podanego przez związek momentu, a nie do ostatecznej sumy wszystkich protestów.
O co toczy się spór?
Związkowcy domagają się wzrostu wynagrodzeń o 5 proc. W części zakładów doszło do wielogodzinnego wstrzymania produkcji. Pracodawcy i przedstawiciele załóg przedstawiają odmienne oceny sytuacji finansowej oraz możliwej skali wzrostu płac. Strajk ostrzegawczy w konkretnych zakładach nie oznacza zamknięcia wszystkich fabryk w kraju.
Na sytuację przemysłu oddziałują jednocześnie zamówienia, koszty energii, wydatki na transformację technologiczną i konkurencja międzynarodowa. Dlatego relacje o strajkach wymagają oddzielenia żądań płacowych od już zawartych porozumień.
Gdzie trwają akcje protestacyjne?
Według rbb24 we wtorek mają być kontynuowane przerwy w pracy w przedsiębiorstwach przemysłu metalowego i elektrotechnicznego. W Berlinie związek wymienia między innymi BMW i Siemens Energy, natomiast w Brandenburgii Rolls-Royce w Dahlewitz oraz Mercedes-Benz w Ludwigsfelde. Zapowiedziany udział zakładu nie musi oznaczać całkowitego zatrzymania jego produkcji przez cały dzień. Skala i godziny akcji mogą się różnić w zależności od miejsca.
Co wydarzyło się w poniedziałek?
IG Metall informowała, że 2 listopada w Berlinie, Brandenburgii i Saksonii ponad tysiąc pracowników czasowo przerwało pracę. Niektóre akcje, na przykład w berlińskim Siemens Energy w dzielnicy Moabit, rozpoczęły się już w nocy. Inne wystartowały później. Liczba ponad tysiąca pochodzi od związku zawodowego i opisuje dotychczasowy etap protestów, a nie pełną liczbę zatrudnionych w branży.
Jakie są żądania IG Metall?
Związek domaga się wzrostu wynagrodzeń o pięć procent i zabezpieczenia miejsc pracy oraz lokalizacji zakładów. Negocjacje dotyczą około 96 tysięcy zatrudnionych w Berlinie i Brandenburgii. W sporze chodzi więc zarówno o poziom płac, jak i o stabilność zatrudnienia. Wysokość żądanej podwyżki nie jest jeszcze uzgodnionym wynikiem rozmów. To propozycja strony pracowniczej.
Co oferują pracodawcy?
Zrzeszenie pracodawców VME przedstawia rozwiązanie obejmujące jednorazową wypłatę w lipcu 2027 roku oraz wzrost wynagrodzeń o 1,3 procent od lipca 2028 roku, przy planowanym 26-miesięcznym okresie obowiązywania. Związek uznaje dotychczasową propozycję za niewystarczającą. Porównanie obu stanowisk wymaga uwzględnienia nie tylko samych procentów, ale także terminu wejścia podwyżek w życie i długości porozumienia.
Dlaczego strajki rozpoczęły się w listopadzie?
Do końca października obowiązywał okres pokoju zbiorowego, który ograniczał możliwość prowadzenia akcji strajkowych w tym sporze. Po jego zakończeniu związek mógł zwiększyć presję na pracodawców. Zapowiedzi akcji pojawiły się jeszcze pod koniec października po odrzuceniu pierwszej propozycji. Protesty są elementem negocjacji, nie zaś dowodem na ich całkowite zerwanie.
Zatrudnienie w niemieckim przemyśle motoryzacyjnym pozostaje pod presją, na co wskazują także plany redukcji zatrudnienia w BMW.
Co może wydarzyć się dalej?
IG Metall zapowiada udział kolejnych zakładów, a według związku do końca tygodnia w samym Berlinie w akcjach mogą uczestniczyć tysiące osób z ponad czterdziestu przedsiębiorstw. To zapowiedź organizatora, nie potwierdzona liczba przyszłych uczestników. Dla pracowników najważniejszy będzie rezultat rokowań: termin podwyżek, ich wysokość oraz ewentualne zabezpieczenia zatrudnienia. Pracodawcy wskazują na wysokie koszty energii i pracy.
Powiązany kontekst
Obecna fala akcji jest kontynuacją strajków IG Metall rozpoczętych 1 listopada. Spór płacowy toczy się równolegle z problemami producentów samochodów, które opisują także wyniki Volkswagena; nie oznacza to jednak, że każde przedsiębiorstwo uczestniczy w tym samym proteście.
Jak czytać informacje o skali protestów?
W komunikatach o strajkach pojawiają się trzy różne wielkości: liczba osób zatrudnionych w sektorze, liczba zakładów objętych planem oraz faktyczna frekwencja podczas konkretnej akcji. Nie wolno ich utożsamiać. Dane związkowe o poniedziałkowych przerwach w pracy mówią o ponad tysiącu uczestników w trzech krajach związkowych, podczas gdy liczba około 96 tysięcy dotyczy zatrudnionych objętych rokowaniami w Berlinie i Brandenburgii. W kolejnych dniach dopiero rzeczywiste sprawozdania pozwolą ocenić, jak szeroko rozwinęła się akcja.
W odróżnieniu od strajku bezterminowego protest ostrzegawczy ma ograniczony czas i służy wywarciu presji podczas rokowań. Nie oznacza automatycznie zerwania rozmów.
W tym samym sporze płacowym znaczenie miało również rozpoczęcie strajków ostrzegawczych IG Metall.
Akcje w zakładach były elementem szerszej mobilizacji związku zawodowego; strajki ostrzegawcze IG Metall pojawiały się również w innych fabrykach.
Źródła informacji
- rbb24