Zarzuty po śmierci chłopca w Aquaparku Fala
Tragedia wydarzyła się 27 lipca 2026 roku w Aquaparku Fala w Łodzi. Siedmiolatek uczestniczył w zajęciach nauki pływania organizowanych przez zewnętrzną firmę w ramach półkolonii. Podczas pobytu w wodzie zaczął tonąć. Został wydobyty i trafił w skrajnie ciężkim stanie do Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki. Po około dwóch tygodniach zmarł.
Zarzuty usłyszeli dwaj ratownicy w wieku 20 i 23 lat, którzy odpowiadali za sektor basenu, w którym doszło do tragedii. Zarzut umyślnego narażenia na niebezpieczeństwo i nieumyślnego spowodowania śmierci opisuje dwa różne elementy zachowania zarzucanego podejrzanym. Nie oznacza, że prokuratura przypisuje im umyślne spowodowanie zgonu.
Obaj mężczyźni nie przyznają się do winy. Jeden odmówił złożenia wyjaśnień, drugi złożył częściowe wyjaśnienia, a śledczy zapowiedzieli kontynuowanie czynności z jego udziałem. Prokurator nie zastosował środków zapobiegawczych, więc podejrzani pozostają na wolności. Przedstawienie zarzutów nie jest równoznaczne z wyrokiem ani przesądzeniem o odpowiedzialności karnej.
Monitoring pokazuje dziewięć minut walki o życie
Z rekonstrukcji wykonanej na podstawie monitoringu wynika, że chłopiec najpierw przez około trzy minuty wielokrotnie wynurzał się i zanurzał. Następnie przez około sześć minut pozostawał pod powierzchnią. Dopiero później zauważono sytuację i rozpoczęto działania ratunkowe. To właśnie czas pozostawania dziecka w zagrożeniu stał się jednym z najistotniejszych elementów analizy śledczych.
Nie należy utożsamiać kolejnych zanurzeń z nieprzerwanym przebywaniem pod wodą przez pełne dziewięć minut. Prokuratura rozróżniła dwie fazy zdarzenia. Dla oceny pracy ratowników znaczenie ma nie tylko łączny czas trwania niebezpieczeństwa, lecz także to, co można było zobaczyć z miejsc dyżuru i czy wykonywano odpowiednie obchody niecki.
Eksperyment z udziałem około 50 osób
Ważnym elementem dochodzenia był eksperyment procesowy przeprowadzony w hali basenowej. Śledczy starali się odtworzyć warunki podobne do dnia zdarzenia, w tym pogodę, oświetlenie i położenie słońca, ponieważ szklane elementy hali mogą wpływać na widoczność powierzchni wody. W eksperymencie wzięło udział około 50 osób. Policjanci poruszali się w różnych miejscach hali z kamerami, odtwarzając perspektywę osób obserwujących basen.
Według rzecznika Prokuratury Okręgowej w Łodzi Pawła Jasiaka opinia biegłego wykazała, że z pozycji zajmowanych wówczas przez dwóch ratowników miejsce tragedii było widoczne. Biegły oceniał również możliwość obserwacji podczas obchodów krawędzi basenu. Wnioski z tych czynności stały się podstawą decyzji o przedstawieniu zarzutów.
To ustalenie dotyczy możliwości dostrzeżenia zdarzenia w określonych warunkach. Nie zastępuje jednak całego procesu dowodowego ani analizy indywidualnego zachowania każdego z podejrzanych. Ostatecznie sąd, jeżeli sprawa trafi do procesu, będzie oceniał między innymi obowiązki ratowników, standardy nadzoru i związek między zarzucanym zaniechaniem a skutkiem.
Mapa Aquaparku Fala w Łodzi.
Podczas eksperymentu uwzględniono nie tylko statyczny widok z jednego stanowiska, ale także perspektywę osób obchodzących krawędź basenu. To ważna różnica, gdyż ocena dyżuru ratownika nie polega wyłącznie na sprawdzeniu, czy z pojedynczego punktu było widać konkretny fragment wody. W praktyce trzeba przeanalizować, jak obserwacja zmieniała się w czasie i czy osoba odpowiedzialna za sektor mogła zauważyć poszczególne fazy tonięcia.
Odpowiedzialność na zajęciach pływania
Wypadek zdarzył się podczas zorganizowanych zajęć, co rodzi pytania o podział obowiązków między organizatorem półkolonii, prowadzącymi lekcję pływania a ratownikami odpowiadającymi za bezpieczeństwo obiektu. Każdy z tych podmiotów może mieć inny zakres zadań. Sam fakt udziału w zajęciach organizowanych przez zewnętrzną firmę nie znosi obowiązku obserwacji basenu przez osoby wyznaczone do ratownictwa.
Rodzice powinni przed zapisaniem dziecka na zajęcia ustalić, kto prowadzi lekcję, jakie są kwalifikacje instruktorów, ilu podopiecznych przypada na jedną osobę i w którym miejscu basenu odbywa się nauka. Odpowiedzi te nie przesądzają o zdarzeniu w Łodzi, ale pomagają zrozumieć, jakie warunki są istotne w codziennej organizacji wypoczynku dzieci.
Zagrożenia w wodzie pojawiają się także poza basenami, co pokazują inne przypadki tragedii nad wodą. W obiektach krytych kluczowe są jednak stała obserwacja niecki, szybka identyfikacja niebezpiecznych zachowań i sprawne rozpoczęcie ratowania osoby, która przestała samodzielnie utrzymywać się na powierzchni.
Sprawne reagowanie personelu jest ważne również w innych sytuacjach zagrożenia. W przeszłości opisywano interwencję przy alarmie przeciwpożarowym w Parku Wodnym w Tychach. To inny rodzaj incydentu, ale pokazuje, dlaczego czytelne zasady dyżurów, sygnalizacji i ewakuacji powinny być znane całej obsłudze obiektu.
Jakie konsekwencje grożą podejrzanym?
Prokuratura informuje, że za zarzucane czyny ratownikom grozi kara do pięciu lat pozbawienia wolności. Jest to ustawowa górna granica wskazywana przy tej kwalifikacji prawnej, a nie zapowiedź konkretnego wymiaru kary. Mężczyźni zachowują prawo do obrony i przedstawienia własnej wersji wydarzeń.
Następnym istotnym etapem będą dalsze czynności procesowe, w tym wyjaśnienia podejrzanego, którego przesłuchanie ma być kontynuowane. Zainteresowanie śledczych koncentruje się na tym, czy nadzór był wystarczający w chwili zagrożenia. Dla rodziny dziecka najważniejszy pozostaje jednak tragiczny skutek wypadku, którego żadna decyzja procesowa nie cofnie.
Źródła informacji
Prokuratura Okręgowa w Łodzi, PAP, RMF FM