Zima w obozowiskach w Gazie: Namioty pod wodą
Wielu mieszkańców Strefy Gazy mieszka w prowizorycznych obozowiskach, ponieważ długotrwałe działania wojenne i zniszczenia zabudowy pozbawiły ich stałych domów. Po ulewach woda zalała dziesiątki tysięcy namiotów. Część rodzin korzysta z wielokrotnie naprawianych brezentowych osłon, które nie zapewniają skutecznej ochrony przed deszczem i zimnym wiatrem.
Karl Baker, kierujący programem IOM w Gazie, podczas briefingu w Genewie opisał rodziny przebywające pod przemoczoną, obwisłą plandeką. Wskazał, że dzieci szczególnie szybko tracą ciepło. Agencja ostrzega, że niedostateczne osłony i brak podstawowych rzeczy mogą doprowadzić do kolejnych przypadków wychłodzenia organizmu, także ze skutkiem śmiertelnym.
Według informacji organizacji ONZ dziewięciomiesięczne dziecko zmarło 12 listopada w namiocie, a hipotermia jest podejrzewaną przyczyną śmierci. To rozróżnienie jest konieczne: w publicznym komunikacie nie przedstawiono pełnego dokumentu medycznego, który pozwalałby opisać rozpoznanie jako bezspornie potwierdzone.
Mapa Strefy Gazy
Sto tysięcy namiotów, których nie można dostarczyć
IOM informuje, że około 100 tys. namiotów czeka na dopuszczenie do Strefy Gazy. Dostawy są utrudniane przez zamknięcia przejść i długie kontrole bezpieczeństwa po stronie izraelskiej. Samo posiadanie namiotów w magazynach pomocowych nie oznacza, że rodziny mogą z nich korzystać: potrzebny jest transport, zezwolenie na przekroczenie granicy i bezpieczne rozdysponowanie sprzętu.
Według Bakera trwalsze schronienia, w tym przyczepy mieszkalne lub obiekty prefabrykowane, mogłyby lepiej chronić ludzi zimą niż najprostsze osłony. Ich zastosowanie wymaga jednak osobnego finansowania, odpowiedniego transportu oraz zgody na dostawy. UNICEF także wskazywał na przeszkody w sprowadzaniu materiałów potrzebnych przed zimą.
Izraelski organ COGAT, zajmujący się koordynacją pomocy, deklaruje, że realizuje plan przygotowań do zimy i że lekarstwa oraz inne zaopatrzenie nadal docierają na teren Gazy. Strona izraelska i agencje ONZ odmiennie oceniają więc tempo oraz wystarczalność dostaw. Podstawowy problem opisany przez IOM pozostaje konkretny: potrzebujący nie otrzymują w odpowiedniej skali schronień, które mogłyby ograniczyć ryzyko związane z pogodą.
| Wskaźnik IOM | Wartość i znaczenie |
|---|---|
| Namioty oczekujące na dopuszczenie | Około 100 tys. - schronienie dla rodzin bez bezpiecznych domów |
| Luka finansowa zimowej pomocy | 173 mln USD - brakująca część finansowania programu, nie jego całkowity koszt |
Wskaźniki potrzeb humanitarnych przekazane przez Międzynarodową Organizację ds. Migracji.
Skala kryzysu humanitarnego w liczbach
W Strefie Gazy żyje około 2,1 mln osób. Według IOM większość mieszkańców została zmuszona do opuszczenia dotychczasowych domów i koncentruje się na ograniczonym terytorium. W takich warunkach deszcz i spadek temperatury nie są jedynie problemem komfortu, ponieważ woda może zniszczyć pościel, ubrania oraz żywność, a przemoczone namioty sprzyjają wychłodzeniu.
Agencja wylicza lukę finansową w programach zimowych na 173 mln dolarów. To brakująca kwota na szeroki pakiet wsparcia, nie cena zakupu dokładnie 100 tys. namiotów ani zatwierdzony koszt postawienia pojedynczego schronienia. Oba wskaźniki pokazują inne aspekty tej samej trudności: pieniądze nie wystarczą bez możliwości dostarczenia materiałów, a zgoda na transport nie rozwiąże problemu niedoboru finansowania.
Zagrożenia zdrowotne nie ograniczają się do hipotermii. WHO ostrzegała w Gazie przed infekcjami oddechowymi po ulewach, wskazując na skutki podtopień i życia w zatłoczonych obozach. Choroby układu oddechowego nie muszą być bezpośrednim następstwem konkretnego deszczu; nakładają się na siebie niedobór opieki medycznej, ciasnota i długotrwałe trudne warunki bytowe.
Co zmieniłoby sytuację przed najzimniejszymi tygodniami?
Dla organizacji pomocowych priorytetem są osłony przed wilgocią i zimnem, ciepłe wyposażenie, sucha odzież, dostęp do leczenia oraz możliwość przenoszenia rodzin do bezpieczniejszych miejsc. Trwalsze konstrukcje mają znaczenie zwłaszcza dla małych dzieci, seniorów i osób osłabionych chorobami. Samo dostarczenie leków nie zastępuje fizycznej ochrony przed wychłodzeniem.
W przeszłości próbowano dostarczać do Gazy pomoc różnymi drogami, w tym transportem lotniczym z udziałem Jordanii. Obecne potrzeby w zakresie schronień wymagają jednak dużych, regularnych dostaw i długoterminowej logistyki. Rozwiązania doraźne nie są odpowiednikiem stałych, bezpiecznych warunków mieszkaniowych.
Ochrona dzieci przed hipotermią wymaga równocześnie suchego miejsca do spania, ciepłej odzieży, dostępu do opieki medycznej i bezpiecznej wody. Same namioty nie usuną skutków zniszczenia infrastruktury. Kolejne tygodnie pokażą, czy zostaną zwiększone możliwości wjazdu pomocy oraz czy uda się pokryć wskazaną przez IOM lukę w budżecie. Ostrzeżenie o możliwych zgonach jest oceną ryzyka wynikającą z warunków życia, a nie prognozą konkretnej liczby ofiar. Dla rodzin przebywających pod przeciekającymi namiotami liczą się rzeczywiste dostawy i schronienie zanim nadejdą dalsze opady.
Źródła informacji
IOM, Reuters, UNICEF