2027 rok z wyższą inflacją i wolniejszą gospodarką
Jesienna prognoza Komisji Europejskiej przynosi dla Polski niejednoznaczny obraz. W bieżącym roku wzrost produktu krajowego brutto ma wynieść 3,5 proc., ale na dwa kolejne lata KE przewiduje po 2,7 proc. Równocześnie ścieżka inflacji wskazuje 3,3 proc. w 2026, 4,4 proc. w 2027 i 3,9 proc. w 2028 roku. To scenariusz ekonomistów Komisji, nie gwarantowany wynik ani przyjęta już decyzja o podwyżkach cen.
Prognoza obejmuje wskaźnik HICP, używany do porównań inflacji między krajami Unii Europejskiej. Nie jest on tożsamy z krajowym CPI, który co miesiąc podaje GUS. Wcześniej opisywany odczyt inflacji CPI za październik nie jest więc liczbą, którą można bezpośrednio wstawić w miejsce prognozy HICP dla całego przyszłego roku. Odmienne koszyki i okresy porównania mogą prowadzić do różnych wartości obu indeksów.
Liczby z jesiennej prognozy Komisji Europejskiej
| Wskaźnik | 2026 | 2027 | 2028 |
|---|---|---|---|
| PKB, zmiana roczna | 3,5% | 2,7% | 2,7% |
| Inflacja HICP | 3,3% | 4,4% | 3,9% |
| Bezrobocie | 3,1% | 3,1% | 3,0% |
| Deficyt sektora publicznego | 7,1% PKB | 7,1% PKB | 7,2% PKB |
| Dług sektora publicznego | 67,7% PKB | 70,1% PKB | 73,5% PKB |
Prognoza Komisji Europejskiej dla Polski na lata 2026-2028.
Tabela pokazuje dwie równoległe tendencje: oczekiwane osłabienie wzrostu oraz rosnącą relację zadłużenia do gospodarki. Ten drugi wskaźnik oznacza udział długu publicznego w rocznym PKB, a nie bezpośrednią kwotę długu przypadającą na rodzinę. Zmienia się on pod wpływem nowych pożyczek, stanu budżetu, wzrostu gospodarczego i sposobu finansowania wydatków państwa.
Skąd w prognozie wyższe ceny energii?
Komisja wskazuje, że wpływ droższych surowców energetycznych w 2026 roku ograniczały regulowane taryfy dla gospodarstw domowych oraz czasowa obniżka podatków od paliw. W 2027 roku założono wygaszanie części wsparcia i dostosowania taryf gazu oraz energii elektrycznej. To istotny mechanizm wzrostu prognozowanej inflacji, a nie zapowiedź jednakowej podwyżki każdego rachunku.
W ocenie KE presja cenowa w usługach będzie wygasała stopniowo, między innymi ze względu na wzrost płac. Inflacja z wyłączeniem żywności i energii ma przez analizowany okres utrzymywać się blisko 3 proc. Dla gospodarstw domowych oznacza to, że nawet po ustabilizowaniu cen paliw część kosztów usług może dalej rosnąć. Zakres podwyżek zależy od rodzaju usługi i decyzji dostawców, dlatego jeden wskaźnik nie wyznacza rachunku konkretnej osoby.
Co osłabia tempo wzrostu PKB?
W 2026 roku gospodarkę mają wspierać wydatki konsumentów, realny wzrost dochodów i inwestycje związane między innymi z funduszami unijnymi. W 2027 KE zakłada mniejszy dodatni wkład inwestycji publicznych, słabszą dynamikę konsumpcji oraz wpływ inflacji na siłę nabywczą wynagrodzeń. To nie jest prognoza spadku PKB: wzrost rzędu 2,7 proc. nadal oznacza większą produkcję dóbr i usług niż rok wcześniej, tyle że przy wolniejszym tempie powiększania gospodarki.
Komisja przewiduje, że zatrudnienie pozostanie względnie stabilne, a stopa bezrobocia będzie oscylowała wokół 3 proc. Jednocześnie zmiany demograficzne mają ograniczać podaż pracy. Dla firm oznacza to dwa możliwe, jednocześnie występujące wyzwania: presję kosztową i trudności z rekrutacją. Nie można z takiej prognozy wyprowadzić pewnego wniosku, że konkretna branża zwolni pracowników lub podniesie ceny.
Dlaczego deficyt przekraczający 7 proc. PKB jest ważny
Przy interpretowaniu deficytu trzeba także odróżnić saldo całego sektora finansów publicznych od samego budżetu państwa. Statystyka unijna obejmuje więcej instytucji i jest liczona według określonych zasad rachunkowych. Komisja sygnalizuje ponadto ryzyko większego deficytu, jeśli część dochodów planowanych w projektach ustaw nie zostanie uchwalona albo czasowe obniżki podatków od paliw zostaną przedłużone. To warunkowe ryzyko w prognozie, nie przesądzona decyzja rządu.
Według Komisji w każdym z trzech prognozowanych lat deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych ma przekraczać 7 proc. PKB. Na 2026 i 2027 prognoza wynosi minus 7,1 proc., a na 2028 minus 7,2 proc. Po stronie wydatków istotne są obsługa długu, świadczenia oraz obronność. W założeniach na 2027 rok pojawiają się także zmiany podatków i akcyzy, których ostateczny kształt zależy od procesu legislacyjnego.
Rosnące wydatki na obsługę długu mogą ograniczać swobodę przyszłych decyzji budżetowych. Nie oznacza to jednak automatycznego cięcia wszystkich świadczeń lub wprowadzenia określonej podwyżki podatków. Prognoza odzwierciedla przyjęte zasady i oczekiwany przebieg procesów gospodarczych. Gdy zmieni się cena energii lub tempo wzrostu, wyniki budżetu także mogą odbiec od przewidywań.
Co prognoza oznacza dla kredytów i oszczędności?
Wyższa oczekiwana inflacja może wpływać na rynkowe oceny przyszłych stóp procentowych. Decyzje podejmuje jednak Rada Polityki Pieniężnej, uwzględniając dane, swoją projekcję inflacji i cele polityki pieniężnej. W tekście o oczekiwaniach dotyczących decyzji RPP rozróżniano wcześniej scenariusz ekonomistów od decyzji samej Rady. Ta różnica pozostaje istotna także teraz.
Dla kredytobiorcy rata może zależeć od rodzaju oprocentowania i terminu jego aktualizacji, a dla oszczędzającego realny zysk z lokaty zależy również od tempa wzrostu cen. Zestawienie tych czynników ma większą wartość niż proste hasło o nadchodzącej drożyźnie. Jesienna prognoza KE wskazuje ryzyka, które warto obserwować w kolejnych komunikatach GUS, NBP i instytucji unijnych, lecz nie stanowi indywidualnej porady finansowej.
Źródła informacji
Komisja Europejska, PAP Biznes