Spis treści:
- Cyklon Ditwah uderza w Sri Lankę
- Reakcje władz w obliczu klęski
- Aktywność społeczna w Kolombo
- Zagraniczne działania ratunkowe
- Najbardziej poszkodowane regiony
- Odbudowa kraju po katastrofie
Cyklon Ditwah uderza w Sri Lankę
Cykloniczny sztorm Ditwah uformował się 26 listopada 2025 r. nad południową częścią Oceanu Indyjskiego, w pobliżu wschodniego wybrzeża Sri Lanki. Już 28 listopada system wszedł nad ląd, przynosząc ponad 300 mm deszczu w ciągu kilkudziesięciu godzin.
Silne opady doprowadziły do powodzi w 22 z 25 dystryktów, obejmując m.in. Kolombo, Kandy, Kurunegalę i Ratnapurę. W wielu miejscach poziom wody uniemożliwił przemieszczanie się oraz przerwał dostawy prądu. Równolegle doszło do licznych osuwisk, które przysypały część domostw.
Najpoważniej ucierpiały tereny górskie, w tym dystrykt Badulla, gdzie błoto i skały zasypały całe zabudowania w ciągu kilku minut. Wiele dróg stało się nieprzejezdnych, co poważnie utrudniło działania ratowników.
Katastrofa w liczbach:
| Wskaźnik | Wartość |
|---|---|
| Liczba ofiar śmiertelnych | ok. 470-480 |
| Liczba zaginionych | ok. 340-360 |
| Łącznie zabici i zaginieni | ponad 800 |
| Dotkniętych mieszkańców | 1,2-1,5 mln |
| Przesiedleni do ośrodków | ponad 200 000 |
| Domy zniszczone | ponad 1 200 |
| Domy uszkodzone | 44 000-45 000 |
Reakcje władz w obliczu klęski
Prezydent Anura Kumara Dissanayake ogłosił stan wyjątkowy i określił skutki katastrofy jako najpoważniejsze w historii kraju.
Dane Krajowego Centrum Zarządzania Katastrofami wskazują, że liczba ofiar przekroczyła 470 osób, a ponad 350 uznano za zaginione. Łącznie daje to ponad 800 osób zabitych lub zaginionych. Według raportów około 1,4 mln mieszkańców zostało dotkniętych kataklizmem, a tysiące rodzin przebywają nadal w ośrodkach ewakuacyjnych.
Światowa Organizacja Zdrowia potwierdziła, że klęska objęła wszystkie dystrykty Sri Lanki, a wiele placówek medycznych zostało uszkodzonych. Utrudniło to udzielanie pomocy ofiarom i przeprowadzanie akcji ratunkowych.
Władze podkreślały także problem ograniczonego dostępu do odciętych miejscowości, gdzie konieczne było wykorzystanie śmigłowców i łodzi w dostarczaniu podstawowych zasobów.
Aktywność społeczna w Kolombo
Wielu mieszkańców spontanicznie angażowało się w niesienie pomocy, docierając do odciętych dzielnic, gdzie brakowało jedzenia i wody. Wśród nich był artysta GK Reginold, który własną łodzią dostarczał posiłki oraz wodę pitną rodzinom znajdującym się w zalanych częściach Kolombo.
"Najważniejszym powodem, dla którego to robię, jest chęć zapewnienia im przynajmniej jednego posiłku." - GK Reginold
W całym kraju pojawiały się oddolne inicjatywy, w ramach których wolontariusze organizowali transport, przygotowywali posiłki zbiorowe i wspierali prowizoryczne punkty medyczne.
Najważniejsze obszary działań mieszkańców:
- Transport do odciętych miejsc - wykorzystywanie łodzi, traktorów i ciężarówek.
- Przygotowywanie posiłków - kuchnie polowe w szkołach i świątyniach.
- Wsparcie w ośrodkach - zapewnianie miejsc noclegowych i pomocy osobom starszym.
Zagraniczne działania ratunkowe
Wsparcie międzynarodowe dotarło na Sri Lankę w pierwszych dniach po katastrofie, co pozwoliło zwiększyć skalę działań ratunkowych.
Indie przekazały transporty żywności, sprzętu ratunkowego i zespołów ratowników. Pomoc nadeszła również z Pakistanu oraz organizacji międzynarodowych, w tym agend Narodów Zjednoczonych.
Najistotniejsze działania obejmowały pomoc medyczną, dostawy leków oraz sprzętu do uzdatniania wody. W niektórych rejonach wykorzystano śmigłowce do transportu zaopatrzenia, ze względu na zniszczenia infrastruktury drogowej.
Główne elementy zagranicznego wsparcia:
- zabezpieczenie podstawowych środków medycznych i sanitarnych,
- dostarczanie żywności oraz wody pitnej,
- wspieranie lokalnych służb ratunkowych w trudno dostępnych regionach.
Najbardziej poszkodowane regiony
Najwięcej zniszczeń odnotowano na obszarach górskich oraz wzdłuż rzek, gdzie powodzie i osuwiska pochłonęły najwięcej ofiar.
Tereny takie jak Badulla, Nuwara Eliya czy okolice Kandy zostały niemal całkowicie odcięte od reszty kraju. Zniszczeniu uległy drogi, mosty oraz odcinki linii kolejowej. W miejscowościach, w których osuwiska przykryły zabudowania, mieszkańcy przez wiele dni próbowali odnaleźć zaginionych członków rodzin.
Wzdłuż rzeki Kelani poziom wody utrzymywał się wysoko przez wiele dni, a służby ostrzegały przed kolejnymi osunięciami terenu.
Odbudowa kraju po katastrofie
Najbliższe tygodnie skupią się na naprawie infrastruktury oraz zapewnieniu pomocy rodzinom, które utraciły swoje domy.
Władze zapowiedziały programy wsparcia finansowego dla najbardziej poszkodowanych oraz planowane odbudowy dróg, szkół i placówek medycznych. W wielu regionach potrzeba jednak znacznie większych nakładów, ponieważ zniszczenia są rozległe.
Organizacje humanitarne przygotowują projekty przesiedleń i rozbudowy systemów wczesnego ostrzegania, aby zmniejszyć ryzyko podobnych tragedii w przyszłości.
W działaniach tych kluczowa będzie współpraca władz, mieszkańców i instytucji międzynarodowych, których wsparcie pozwoli na szybszy powrót do stabilności.
Źródło: Al Jazeera, AP News, BBC News, CBS News, Le Monde, Reuters, Sky News, TVN24, WHO, Wikipedia, YouTube
